Στην περιοχή του χωριού Γκλόζενε βρίσκεται το υπέροχο σπήλαιο «Ντραγκάντσοβιτσα», το οποίο θα σας καταπλήξει με τα σχήματα και το μέγεθός του. Για να φτάσετε σε αυτό περνάτε από το δρόμο προς την πόλη Γιάμπλανιτσα, αλλά σε κάποια στιγμή, όχι μακριά από το χωριό, πρέπει να συνεχίσετε με τα πόδια. Το σπήλαιο είναι εξαιρετικό, αλλά ακόμα πιο εξαιρετικός είναι ο θρύλος γύρω του. Λέει έτσι: “Μια φορά και έναν καιρό στο λόφο Λιούλιουσκι κοντά στο Γκλόζενε. Όταν ο ήλιος εμφανίστηκε πάνω από τις κορυφές και με μια χούφτα έκλεψε τις ασημένιες χάντρες της δροσιάς, πολλά κοπάδια γλίστρησαν στους λόφους. Το ποίμνιό του έβγαλε και η βοσκοπούλα Ντραγκάνα. Τα κουδουνάκια χτυπούσαν, οι χάλκινες φλογέρες ηχούσαν. Αλλά ένα θαύμα συνέβη όταν τραγούδησε η Ντραγκάνα. Τα δέντρα μείωσαν τα φύλλα. Τα πουλιά διέκοψαν τα γλυκά τραγούδια τους. Οι βοσκοί έκοψαν την ανάσα για να την ακούσουν. Κάθισε Ντραγκάνα σε πέτρα, έγνεθε με ρόκα και έλεγε ένα τραγούδι για τον Στογιάν Βοεβόδα. Ντυμένη με σουκμάν, ήταν λεπτή σαν λεύκα. Τα μάτια της! Δεν υπήρχαν άλλα παρόμοια μάτια! Οι λεβέντες κοίταζαν το λεπτό σώμα της, με τα μάτια τους καρφωμένα στα καμπύλα φρύδια της. Και η κρύα καρδιά του δράκου φτερούγησε. Κοίταξε ο δράκος από τη σπηλιά. Τυφλώθηκε από την υπέροχη ομορφιά της, τα τραγούδια της τον γοήτευσαν και ερωτεύτηκε τη Ντραγκάνα. Της υποσχέθηκε ένα σεράι στη σπηλιά του δράκου, αλλά η Ντραγκάνα είχε δώσει το λόγο της σε άλλον. Θύμωσε ο δράκος και χτύπησε με την ουρά του. Σε αυτό το μέρος άνοιξε ένας γκρεμός, τον οποίο αργότερα ονόμασαν «Ντραγκάντσοβιτσα». Έριξε τη Ντραγκάνα μέσα στο γκρεμό και πέταξε μακριά». Ο μεγάλος βράχος στον γκρεμό, αυτή είναι η Ντραγκάνα, και οι πηγές δίπλα της – τα δάκρυά της.
13 Οκτωβρίου, 2026
